Door op 20 juni 2014

Werk maken van echte veiligheid

De PvdA, onder aanvoering van raadslid Halim el Madkouri, vindt dat het veiligheidsbeleid heel veel beter kan in Culemborg. Op 26 juni staat de kadernota plan van aanpak veiligheid op de raadsagenda. De inzet van de PvdA is om werk te maken van echte veiligheid en schijnveiligheid achterwege te laten.

Onveiligheid is voor de fractie van de Partij van de Arbeid de slotsom van slecht dan wel slecht uitgevoerd beleid. Als het onderwijs er niet in slaagt alle kinderen klaar te stomen voor de volwassenheid dan krijgen wij biologische volwassenen die nauwelijks invulling kunnen geven aan hun burgerschapsverplichtingen. Als jonge mensen overal worden weggejaagd zonder hen alternatieven te worden geboden waar zij jong met elkaar kunnen zijn dan worden zij onverschillig tegenover de samenleving van ‘grote mensen’. Want what’s in it fort them? Als er in onze welvarende samenleving nog steeds kinderen zijn die in armoede dan wel op de grens daarvan leven, dan moeten wij niet verbaasd opkijken als die kinderen op een gegeven ogenblik op een deviante manier “hun” piece of the pie komen ophalen. Als er nog steeds te veel jongeren worden gediscrimineerd bij het zoeken naar een stageplaats of naar een baan en in het uitgangscircuit, dan is de kans levensreel dat deze jongeren de samenleving de rug toekeren. Als er nog steeds te veel kinderen (want elk slachtoffer is er een teveel) die slachtoffer zijn van mishandeling of te vaak getuige zijn van huiselijk geweld dan wordt hun inlevingsvermogen voor goed begraven als wij en onze gespecialiseerde instellingen als maar de andere kant op blijven kijken.

Investeren op deze terreinen betekent per definitie besparen op symptoombestrijding die wij dan veiligheidsbeleid noemen. Een beleid dat geen verbanden weet te leggen tussen oorzaak en gevolg is visieloos en verdient het niet integraal genoemd te worden. Integraliteit betekent dat je de dop pas op de fles dicht draait (om de metafoor aan onderhavige stukken te ontlenen) als je de fles met de juiste vloeistof hebt gevuld; anders ontploft de boel vooralsnog! Wanneer voldaan is aan deze randvoorwaarden dienen de raddraaiers die de samenleving desondanks onveilig maken, keihard te worden aangepakt.

Een veilige samenleving wordt door betrokken burgers gemaakt en gedragen, niet door onverschillige mensen. Mensen gaan zich pas als burger voelen én gedragen als zij niet systematisch bevoogdend door de overheid worden bejegend. Burgerschap is een opdracht aan ieder van ons om daar alles aan te doen om voor onszelf en onze omgeving goed zorg te dragen. Maar als burgers voortdurend het gevoel hebben dat ze wel gehoord worden maar niet naar hen wordt geluisterd, dan zijn zij niet geneigd de overheid te hulp te schieten wanneer dat nodig is. Als participatie verengd wordt tot zoek het zelf maar uit! Dan zal dat op een gegeven moment ook voor de overheid gelden: los het zelf maar op! Is dan het adagium.

Uiteraard realiseren wij ons terdege dat de veiligheidsutopie niet bestaat en het getuigt van weinig realiteitszin dat van de overheid te eisen. Maar wij willen wel van de overheid visie en samenhang in beleid eisen. De onderhavige stukken stellen ons wat dat betreft nauwelijks gerust. Wij kunnen derhalve nauwelijks een weloverwogen oordeel hierover geven.

Het plan van aanpak pakt nauwelijks iets aan. Veel methodiekbeschrijvingen en weinig visie en richting. Waar andere beleidssectoren worden genoemd als belangrijk, wordt niet gezegd wat de bijdrage van die sectoren dan zal zijn ter versterking van de leefbaarheid en veiligheid. Waar burgers worden genoemd als belangrijke partners, wordt niet aangegeven wat hun taak is en wat zij zelf mogen verwachten van de gemeente.

In het raadsvoorstel geeft B&W te zullen voortborduren op het oude beleid. Nog afgezien van het feit dat het beleid op tal van fronten gefaald heeft (in de stukken heet het: doelstelling niet behaald), miskent dit voornemen de ontwikkelingen om ons heen in de afgelopen vier jaar. Er wordt geen aandacht besteed aan sociale onrust, aan spanningen tussen bevolkingsgroepen en verharding culminerend in radicalisering en afkeer van de samenleving. Door meldingen niet meer te registreren missen wij een kans om een beeld te hebben van de veiligheidsbeleving van de Culemborgse burgers. De politie heeft er voor gekozen om nog alleen incidenten en aangiftes te registreren die de burger steeds minder bereid is. Waarom wordt in de onderhavige teksten met geen woord gerept over discriminatie als een van de ergste vormen van criminaliteit tegen de waardigheid van de mens? Nog afgezien van haar funeste gevolgen voor de sociale samenhang en dientengevolge sociale stabiliteit. B&W, waar is de integrale veiligheidsvisie?

Omdat in onze optiek veiligheid geen onderwerp van politiek gekissebis mag zijn, zijn wij bereid het B&W onze steun te verlenen om werk te maken van echte veiligheid en schijnveiligheid achterwege te laten.