Door op 21 juni 2013

Verworpenen der aarde

Het is niet makkelijk om in het bestuur van een politieke partij te zitten. Niet vanwege het bestuurlijk werk wat je doet. Dat weet je van tevoren. Het is vooral ongemakkelijk omdat de partij nu veel meer mijn eigen partij is. Ik kan niet zomaar alles van me af laten glijden.

Ik moet nu zelf nadenken over de koers en plannen waar de partij, haarMinisters, Kamerleden en Raadsleden mee komen. De Statenleden en Gedeputeerde heb ik hierbij niet genoemd. Die provincies vind ik een vaag gedoe. Ook Wethouders heb ik niet genoemd. Logisch, want die heeft onze partij nu niet in Culemborg.

Heftig

Lokaal wordt de politieke soep meestal niet zo heet opgediend en evenmin heet gegeten. Landelijk gaat het er heftiger aan toe. Die discussie over de aanpak van ’ illegalen’ was en is zoiets. Daar had ik het extra moeilijk mee. Die discussie was heftig. Heftig omdat de situatie in andere landen veel slechter is dan in ons, ondanks alles, nog steeds zeer vrije en zeer rijke Nederland. Hoe je het ook wendt of keert, crisis of niet, hier is het nog steeds een verzorgingsstaat. Dus als je hier eenmaal bent laat je je heus niet zo maar weer de ellende die je bent ontvlucht insturen. Dat mensen alles proberen om niet terug te hoeven kan ik niet crimineel noemen. Die mensen hebben van uit hun optiek groot gelijk. Dat mensen zich hun lot aantrekken is niet meer dan logisch. Toch snap ik wel dat in een klein land als het onze we ergens grenzen moeten trekken en dat je dus aan terugkeer moet werken.

Hoe dat moet is een ingewikkelde zaak. Ik denk dat er geen oplossing is waar iedereen vrede mee kan hebben. Alles is discutabel en leidt tot heftige discussies.

Solidariteit

Ik vond het wel erg heftig dat landelijk bestuur en fractie in deze discussie zo maar de mening van de overgrote meerderheid van de leden naast zich neerlegden. Volgende week komt Kamerlid Marit Maij naar Culemborg om daar uitleg over te geven en met ons in discussie te gaan. Ik ben benieuwd wat ze te zeggen heeft. En ik hoop dat we ons niet in slaap laten sussen door de verzachtende maatregelen die Teeven heeft aangekondigd. In essentie gaat het om de strijd tussen eigenbelang en solidariteit met de ‘Verworpenen der Aarde’. Die strijd mag ons nooit onberoerd laten.

Maar toch wou ik dat ik een oplossing wist.

Wim Holleman, voorzitter afdeling Culemborg