Door op 8 juli 2013

De beschouwing van de PvdA-fractie

Voorzitter,

Het bezuinigingsproces dat we met elkaar doorlopen is een kwetsbaar proces. Op de avonden waarop de fracties keuzes maakten over wat minder kan en wat in stand moet blijven in onze stad, vonden de raadsfracties goeddeels ook elkaar. Het besef dat in een veranderende wereld de gemeente een andere rol past, wordt breed gedragen. Door de kansen te grijpen om met minder financiële middelen inwoners en organisaties te verbinden aan gemeenschappelijke doelen. Weg van voor elk probleem een nieuw instituut en voor elk incident een protocol. Samen-werken aan een nieuw ontwerp.

Het risico van de overdracht van de bezuinigingsinput aan het college was dat zij die uitkomst opportuun zou gebruiken. Haar eigen lijstje van mogelijke bezuinigingen en heilige huisjes naast de zero based budgetting lijst van de raad. En dan wegstrepen. Zonder die belangrijke nuances die zijn aangebracht in het debat door raadsfracties en insprekers duidelijk mee te nemen. De PvdA heeft dat risico benoemt.

Kaalslag

En helaas is dát waar wij bang voor waren, werkelijkheid geworden. De PvdA herkent zichzelf, maar belangrijker nog de discussie in de raad, ruim onvoldoende in deze perspectiefnota. Van zero based budgetting naar zero brains budgetting, klonk het in de stad. Het is een verhaal van weinig nuance, kaalslag zonder onderbouwing en tegelijkertijd de verdere optuiging van politiek sterk gewilde instrumenten zoals de Brede School. Het ontbreekt aan een duidelijk beeld waar het heen moet met onze stad.

Het kán anders. Door de bestaande voorzieningen te prikkelen samen te werken, taken met de juiste ondersteuning over te dragen en zo voor minder meer te doen. Daarin moet de gemeente de regisseur zijn met een open blik. We moeten een gemeente willen zijn die de stad door en door kent, verbindingen legt en faciliteert waar nodig. Een gemeente die Actieve Betrokken Culemborgers aan hetzelfde gemeenschappelijk doel weet te binden. Dat is een gemeente die weet wat ze wilt; geen waakvlammetjes maar een stad met hartstocht.

Zorginstellingen

Er is ook een gemeente nodig die investeert in de eigen kracht van Culemborgers. Met de decentralisaties komen er bijzonder zware taken op ons af. Lang niet alle inwoners van Culemborg zijn in staat op eigen kracht hun problemen op te lossen. We moeten er ons van bewust zijn dat de 0-de lijn, het eigen netwerk, niet gratis is. Een sterke welzijnsorganisatie die weet wat nodig is en de professionele ruimte krijgt zich hierin te bewegen is onontbeerlijk. Een gemeente die zorgt dat zorg dichtbij mensen is en daarmee zorginstellingen dwingt kwaliteit te borgen voor minder geld, is dat ook. Een gemeente die in slim vertrouwen de uitvoerders partners maakt van dezelfde gemeenschappelijke doelstelling. Die gemeente moeten wij willen zijn.

Voorzitter, laten we het vanavond vooral niet hebben over een optelsom van een grijze massa van 27.000 inwoners plus een aantal voorzieningen. Laten we het juist vanavond hebben over die kwaliteiten, die talenten en die betrokkenheid die Culemborg kenmerkt. Politiek is strijd en die strijd moet gestreden worden. Daar blijft, de bezuinigingsdiscussie gaat om ons. Over onze familie, vrienden, buren en stadgenoten. De gemeente is er uiteindelijk voor de gemeenschap.